Το Αν ήμουν βιβλίο του Ζοζέ Ζόρζε Λέτρια ήταν το βιβλίο που τοποθέτησε τα βιβλία φιλαναγνωσίας δυο σκαλοπάτια πιο πάνω. Εκπληκτικής φαντασίας, ανανέωσε, πιστεύω, τη φαρέτρα όλων των επίδοξων του θέματος συγγραφείς.
Έχουμε κι άλλα σπουδαία βιβλία, όπως το προσφάτως εκδοθέν και υπέροχο Πώς διαβάζεται ένα βιβλίο; όπου ο Ντάνιελ Φερ αναδεικνύει τρόπους χρήσης και “καχυποψίας” ενός βιβλίου, το εξαίρετο και λυρικό Τα φανταστικά ιπτάμενα βιβλία του κου Μόρρις Λέσμορ, του Γουίλιαμ Τζόυς (με οσκαρικό animation), το Ο Βιβλιοσκώληκας, της Ντέμπι Λιόρι, το θαυμάσιο Το κορίτσι που ήθελε να σώσει τα βιβλία, του Κλάους Χάγκερουπ, Το ψηλότερο βουνό βιβλίων στον κόσμο, της Ροθίο Μπονίγια, ενώ δεν πρέπει να λησμονούμε τις πολύ αξιόλογες ελληνικές δημιουργίες όπως η Χαριστική βιβλιοθήκη, των Αντ.Παπαθεοδούλου και Δικαίου Χατζηπλή, το ΟΛΑ μπορείς να τα ζήσεις σε ένα βιβλίο, του Βαγγέλη Ηλιόπουλου και το Όλες οι μέρες Κυριακή, της Αργυρώς Πιπίνη που δημιούργησαν ένα πολύ ενδιαφέρον πλαίσιο προώθησης της φιλαναγνωσίας από όμορφο έως ιδιαιτέρως πρωτότυπο.
Η τελευταία εγχώρια προσπάθεια δημιουργίας ενός εικονογραφημένου βιβλίου προώθησης της φιλαναγνωσίας είναι Ο Μικρός Οδηγός Βιβλίων της Σταυρούλας Παγώνα σε εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη. Η συνεργασία τους ήταν όπως μαρτυρά το βιβλίο άκρως εποικοδομητική, καθώς προέκυψε ένα πολύ ενδιαφέρον και καλαίσθητο βιβλίο. Η συγγραφέας καταγράφει σε 11 απλές, περιεκτικές προτάσεις ευρηματικούς τρόπους χρήσης ενός βιβλίου και η εικονογράφος αποτυπώνει εικονογραφικά σε ισάριθμα δισέλιδα με την εικαστική ευφυΐα που τη διακρίνει.
Το βιβλίο γίνεται δοκός ισορροπίας για το μυρμήγκι σου, γίνεται δίσκος σερβιρίσματος, κρυψώνα στο μαγικό βουνό, σεσουάρ για τις βρεγμένες κάλτσες σου, βάθρο, πόρτα φαντασίας και μερικά ακόμα ευφάνταστα πράγματα που φανερώνουν ότι το βιβλίο δεν είναι μόνο ένα αντικείμενο που περιέχει εικόνες και ιστορίες και κάποιοι μεγάλοι συχνά σε κυνηγούν να το διαβάσεις. Εκτός από ολόκληρους κόσμους που περιέχει, σε βοηθάει να τους φτιάξεις κιόλας, λειτουργώντας ως ένα σπάνιο πολυεργαλείο, κάπως ανώτερο από τα εργαλεία τύπου ελβετικού σουγιά. Η προέκταση και η άρρητη δήλωση της συγγραφέα είναι “βάλτο στο σπίτι σου, τοποθέτησέ το κοντά στο παιδί σου, φανέρωσέ τους μερικούς μετασχηματισμούς της χρήσης του και το παιδί (σου) αργά ή γρήγορα θα προβεί και στο… απονενοημένο διάβημα: θα το ανοίξει, θα το ξεφυλλίσει και θα το διαβάσει”.
Τα έντεκα εικονογραφημένα σαλόνια του βιβλίου παίζονται ξεκάθαρα στο σπίτι και στην τάξη και φτιάχνουν αντίστοιχα θεατρικά σκετς που μπορούμε να ντύσουμε με τους δικούς μας αυτοσχέδιους διαλόγους.
Το λευκό φόντο, τα δουλεμένα στη λεπτομέρειά τους σχέδια με τις πάντα επιτυχείς χρωματικές επιλογές, γεωμετρίες και διατάξεις, η υψηλή αισθητική της μη φωτογραφικής καθαρότητας των μορφών και των αντικειμένων, η απλότητα των γραμμών, η εξαιρετική συνδιαλλαγή με το κείμενο το οποίο συμπληρώνει υποδειγματικά είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που διακρίνουν και αυτή τη δουλειά της Ντανιέλας Σταματιάδη.
Μια δυνατή φιλαναγνωστική πρόταση.
Για παιδιά 3-6 ετών περίπου.
Εκδόσεις Ίκαρος.